امیراسماعیل سندوزی
دکتر سندوزی کیست؟
حسن فرهنگی
پدرم نامشان «حسن بک» بود مردی آذری از ایل، از بین رفته، «سلدوز» که زمانی زیردست رود ارس - مرز کنونی شمال و شمال غرب کشورمان – قشلاقشان بود و بالادست رود، ییلاقشان. در هر کوچ از این رود میگذشتند. رژیم نوپای پهلوی که در صدد مرکزیت دادن به حکومت نوپایش بود، از این گذر کردن از مرز ناخشنود بود و ایل سلدوز هم ناگزیر. در نتیجه در یک درگیری بهنگام کوچ، دولت نسل مردانش را از جا کند و همه مردان مسلح را از جلوی رگبار گلوله گذراند ! کودکان و زنان و سالمندان ایل را به زیر دریاچه رضائیه کوچاند و ساکن کرد و دو پسران نوسال خان را هم تبعید به سیستان و زاهدان آنزمان کرد. که یکی مرد و دیگری جان بدر برد و به مشهد فرستاده شد که مردم او را «حسن بک خان» صدا میکردند بدون آنکه بدانند که خان زاده است. من در مشهد به دنیا آمدم. مادرم مرا تقی، مادربزرگم «جواد» و دوستانم تا بیست سال قبل که زنده بودند «امیر» صدایم میکردنند. تا شهریور بیست ناچار از ماندن در مشهد بودیم و پس از رفتن «رضا شاه» ما هم به تهران آمدیم.»
«امیر اسماعیل» علاوه بر سیر و سیاحت دنیای کودکیاش تحت مراقبت و تربیت پدر بود نوجوانی و جوانی خود را در تهران گذرانید و از دانشگاه تهران، دانشکده دندانپزشکی، دکترایش را گرفت. از همان روز که عنوان «دکتر» در مقابل نامش قرار گرفت، احساس مسئولیت را به شیوه یاد گرفته از پدر، با عشق و صداقت در آمیخت و سعی کرد تا در هر کجا و هر مقامی بنا بر اموخته کودکیش، خود را مدیون مردم و جامعه ایکه به او امکانات تحصیلی بخشیده بداند.
|